bir kitapta okumuştum yaşlı adam yüzünde şah çeken bir ifadeyle soruyor genç adama yokluk ile varlık arasındaki farkı söyle diye..genç adam cevap veriyor var olan yoktur yok olan vardır!...ve pat diye pat oluyor oyun....

belki de hiç var olamadık ki be dostum yokluğumuz var olsun....

doğru aslında özlemek değil bu çünkü özlemek ile ihtiyaç duyulmak çoğu zaman farklı farklı anlamlar taşır(ama hissetmek ile anlamak aynı şeydir) meğer ne çok anlamlar yüklüyoruz gereğinden fazla kelimelere..kelimelerin canı sağolsun diyoruz ama çoğumuz ama kelimelerin ömrünü bilmiyoruz...ta ki bir sevgiliye yakın bir dosta ya da kendimize karşı kullandığımızda anlıyoruz, bir zamanlar kullandığımız ve o kadar çok bel bağladığımız o kelime, o kelime ki ilk kulllandığımız zamanlarda her derdimizi taşıyacak sandığımız bizi hiç yalnız bırakmayacak sandığımız o kelime artık ölmüş...o kelimede o duygu yok artık..hani demiş ya şair "su yok öldürdü kendini su, su çürüdü" diye işte aynen öyle....

iyi olamayacağımızı ve artık hiç bir zamanda bizim gibilerin(bizim gibiler derken "akıllı insanlarla konuşurken en az üç bardak çay içilmesi gerektiğini düşünen insanlarız" biz) iyi olamayacağını anladığımda bir yerlerimin devamlı ağrıdığını hissettim..oysa aslında hep ağrıdık, ağırlaştık, bilmiyorduk...birbirimizi düşünmenin, birbirmizin düşüncelerini düşünmenin heyecanına o kadar kapılmıştık ki farkında değildik ağrıların...yani o ara golü yemişiz haberimiz yokmuş...iyi olmamı istemene gelince iyi olunuyor ve ya olunamıyor bence önemli değil artık bu..bazen tek bir şey istiyorum içinde bulunduğumuz zamanın birazcık da olsa iyi olmasını istiyorum(acaba çok mu büyük birşey istiyorum.....)

son olarak an demişsin ya hani "devious journal entry"inde, ne güzel...o kadar hoşuma gitti ki yazdıkların...ben de uzun zamandır bunu söylüyor bunu düşünüyordum "sade an" diye...anlamak kelimesi ile an kelimesinin birbirinden türeyişini yakınen takip etmek kadar güzel birşey var mıdır acaba....

öyle bi mesaj demiştin..
öyle bi journal işte, değil!
dostuma düşüncelerini hala düşündüğümü gösterebilmek için yazdığım açık bir mektup....